เหตุผลของคนดี....
....................

คนบางคนเกิดมาเพื่อเป็นคนดีจริงๆ..
สามารถทำทุกอย่างให้คนอื่นๆๆ..
เป้นทุกอย่างให้กับคนอื่นๆๆ..
เสียสละในสิ่งที่รักที่ชอบได้...
ให้ทุกอย่างในชีวิตกับคนอื่นได้...
จนสุดท้าย..เมื่อกลับมามองตัวเอง..
แทบไม่เหลืออะไร ในชีวิตเลย..
................

การเป็นคนดีนั้น..
ไม่จำเป็นต้องเสียสละมากอย่างงั้นก็ได้..
ไม่ต้องยอมทุกอย่างก้อได้..

เพราะการกระทำของคนเรานั้นมีเหตุผล..
การยืนอยู่กับเหตุผล ถือเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว...

เราไม่จำเป็นต้องตามใจคนอื่น..ทุกครั้ง...
เมื่อเห็นว่ามันไม่ถูกไม่ควร..

เราไม่ต้องให้คนอื่นทุกอย่าง..
หากเราเองยังไม่มีพอ...

เราไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างที่ไม่ใช่ตัวเรา...
ไม่จำเป็นต้องเป็นทุกสิ่ง ที่เราทำไม่ได้...

.......................

การยอม การให้ เป็นสิ่งที่ดี..
แต่บางครั้งการเป็นตัวของตัวเอง......
การมีจุดยืนของตัวเองก็ เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน..

...

รู้จักปฎิเสทบ้าง......
ถ้าการปฎเสทนั้นมีเหตุผลที่มากพอ...

ทุกอย่างขอเพียงยืนอยู่บนเหตุผล...
ใช้เหตุผลเป็นตัวอธิบายในสิ่งที่เราทำ..
ก้อเป็นสิ่งป้องกัน ที่จะไม่ถูกใครว่าได้...

...

...........................................

ทุกคนเป็นคนดีได้...
ไม่ใช่เพราะทำในสิ่งที่ถูกใจคนอื่น......
แต่เพราะทำในสิ่งที่ถูกต้อง...

....สิ่งที่..ควรทำมากกว่า.....

..................................

edit @ 2007/06/12 15:15:42

edit @ 2007/06/12 15:15:19

ที่ยืนยังมีอยู่..................

ในวันที่อุปสรรค..และปัญหาถาโถมเข้ามาในชีวิต...

ทุกอย่างอับแสงไร้ความหวัง.....

และดูมืดมน.................

...................

หลายคนตัดพ้อและคร่ำครวญ.....

.....ว่าชีวิตไม่มีทางไป..โลกไม่มีที่ให้อยู่....

...................

...................

ทั้งที่ยังไม่เคยเปิดประตู..บานตรงหน้า.......

....................

เพียงแค่ผลัก....ผลักประตูออกไปเท่านั้น.....

สิ่งที่เรารู้มาตลอดชีวิต จะเปลี่ยนไป............

หนทางที่เราไม่เคยเห็น.................

แสงตะวันที่เราไม่เคยได้รับ..............

หนทางที่ต่อสาย..เรียงรายมากมาย.......

รอเราค้นหา..รอเราเรียนรู้..............

..................................

ยังมีคนอีกมากมาย...จับมือและโอบกอด....

ยามเราท้อและเหนื่อยล้า................

ฉุดและดึง..ยามเราล้มไม่เป็นท่า.....

....................

...................

หรือถ้ากลัวว่าหลังประตูไม่มีใคร......

.....ไม่มีที่ไป...ไม่มีที่ให้อยู่...ไม่รู้จักหนทาง...

.....ไม่มีอีกแล้ว...ความหวัง....

......................

..............อย่างน้อย...............

.....อย่างเพิ่งหนีไปไหน...อย่างเพิ่งท้อแท้.....

.....อยู่ไปก่อน.....อยู่ไป.............

.....ยืนอยู่ตรงที่เท้ายืนนั้นแหละ.........

..................................

..ไม่เดินหน้า...ก้ออย่าถอยหลัง..........

...................................

กล้าวันใด..ค่อยก้าวออกไป..ค้นหา...

edit @ 2007/05/24 12:05:27

ถ้าการที่เราพยายามที่จะมี ตัวตน ในสายตาของใครคนอื่น
ทำให้เราละเลยความเป็นตัวตนที่แท้จริงออกไป
ถ้าการที่เราเฝ้าแต่รับผิดชอบความรู้สึกของใครบางคน
ทำให้เราหลงลืมที่จะเอาใจใส่..ดูแลความรู้สึกของตัวเอง
ถ้าการที่เราคอยห่วงพะวงถึงใครคนหนึ่ง...ทุกลมหายใจเข้าออก
ทำให้เราหลบเลี่ยง...ที่จะฟังเสียงหัวใจตนเอง
เมื่อใดก็ตามที่เราพบว่า..
ความพยายามทุกอย่างๆอย่างของเรา
มันมีค่าเป็นศูนย์
ลองหยุด...และมองย้อนให้ลึก
ถึงจิตใต้สำนึกที่แท้จริงของตัวเราเอง
ไม่ต้องโทษคนอื่น...
ไม่ต้องคิดตั้งคำถามกับโชคชะตาชีวิต
เพราะไม่มีใครในโลก...
ที่จะทำให้เรารู้สึกไร้ค่าหรือไร้ตัวตนได้
\\"นอกจากตัวเราเอง\\"

ถ้าคุณคิดว่า"คุณแพ้" คุณก็"แพ้"แล้ว
ถ้าคุณคิดว่าคุณ"ไม่กล้า" คุณก็"ไม่กล้า"
ถ้าคุณชอบการเป็น"ผู้ชนะ"

แต่คุณคิดว่าคุณคง"ไม่ชนะ"

มันก็จะเป็นเช่นที่คุณคิดแน่นอน

คือ"คุณไม่มีทางเป็นผู้ชนะ"
ถ้าคุณคิดว่า"คุณเป็นผู้สูญสิ้น"

คุณจะเป็น"ผู้สูญสิ้น"
ภายใต้โลกกลมๆใบนี้

ความสำเร็จเริ่มต้นจากความคิดว่า

"จะชนะ" ซึ่งมีอยู่แล้วภายในทุกคน
ในสงครามชีวิตนั้น

ผู้ชนะไม่ใช่ผู้ที่"แข็งแรงที่สุด"
ในที่สุดแล้วผู้ที่จะชนะคือ

"ผู้ที่คิดว่าเขาสามารถทำได้"เท่านั้น

ชีวิตเรา..ตัดขาดจากการเดินทางไม่ได้หรอก
เพราะโลกใบนี้.............
ก้อเป็นเหมือนถนนที่ถอดสายรอเราอยู่ข้างหน้า....
ให้เราได้เลือกและทดลองเดิน....
ถนนแต่ละสายนั้นมีความแตกต่างกันไป....
บางสายก็ราบเรียบ...บางสายก็ขรุขระ...
จนบั่นทอนกำลังใจจนเราไม่อยากเดินเอาเสียเลย...
......
แต่ก็มีบางครั้ง...
ที่ชีวิตไม่เปิดโอกาสให้เราเลือกอะไรได้มากมาย
ว่าจะเดินหรือไม่เดิน..ว่าจะไปหรือไม่ไป...
...
หลายต่อหลายครั้ง...
ที่เราอาจะต้องไปในทางที่ไม่อยากไป
ต้องกัดฟันเดินบนถนนบางสายด้วยน้ำตา
แล้วการเดินทางที่กล้ำกลืนอย่างนั้น
...จะให้อะไรกับชีวิตได้??
นอกจากเราจะต้องเดินไป..

""""""""""""""""""""""""""""""""""""

edit @ 2007/04/22 16:02:48

ความรัก...ต้องการความใส่ใจ

ซึ่งกันและกัน...

และที่สำคัญ...

ความรักต้องการความเป็นหนึ่งเดียว

.....เท่านั้น.....

หากจะต้องแบ่งแยก....

เป็นสอง.....เป็นสาม......

นั่นคง...ไม่ใช่ความรักที่แท้จริงเสียแล้ว...

edit @ 2007/04/03 15:19:38
edit @ 2007/04/03 15:20:45

Love need the care for one another

and most of all...

Love need to be united as only one

and if it is divided into two or three

I don't think that is the real love...

edit @ 2007/04/03 15:19:56